Pilnuj się w swoim sercu, bracie, i strzeż się przed twoimi wrogami, ponieważ są przebiegli w swojej niegodziwości. Bądź w sercu posłuszny następującej zasadzie: człowiek nie może uczynić dobra, jeśli czyni zło. Dlatego nasz Pan i Zbawca pouczył nas, abyśmy się strzegli, mówiąc, że ciasna jest brama i wąska droga, która wiedzie do życia, i niewielu ją odnajduje.
// Izajasz Anachoreta // wybór z I tomu Filokalii
poniedziałek, 25 grudnia 2017
poniedziałek, 18 grudnia 2017
DEMON
Demony w swojej przebiegłości oddalają się na jakiś czas, a wtedy człowiek puszcza swoje serce samopas, myśląc, że osiągnął już spokój. A one na powrót wkraczają do nieszczęsnej duszy i porywają ją, jak wróbla. I gdy staną się od niej silniejsze, będą ją niemiłosiernie poniżać we wszelkim grzechu, gorszym od tych popełnionych uprzednio, w sprawie których człowiek modlił się o przebaczenie. Stańmy więc w *bojaźni Bożej i ustrzeżmy naszego serca, dokonując naszych praktyk i strzegąc cnót, które powstrzymują zło naszych wrogów.
// Izajasz Anachoreta // wybór z I tomu Filokalii
// Izajasz Anachoreta // wybór z I tomu Filokalii
niedziela, 17 grudnia 2017
GRZECH
Jeśli twoje serce z natury nienawidzi grzechu, to zwyciężyło i oddaliło się od tych rzeczy, które rodzą grzech. Wyrób w sobie nawyk, aby mieć przed oczami kary piekła i wiedz, że pozostaje z tobą twój Pomocnik. I w niczym Go nie zasmucaj, lecz płacz nad tym, co masz przed oczami, mówiąc: „Od Twojego miłosierdzia, Panie, zależy moje odkupienie, nie mogę bowiem umknąć z rąk moich wrogów bez Twojej pomocy”. A gdy pilnujesz swojego serca, On również strzeże cię przed wszelkim złem.
// Izajasz Anachoreta // wybór z I tomu Filokalii
// Izajasz Anachoreta // wybór z I tomu Filokalii
wtorek, 28 listopada 2017
POBOŻNA DUSZA
Pobożna dusza zna Boga wszechrzeczy. Pobożność nie jest bowiem niczym innym, jak postępowaniem w zgodzie z wolą Boga. Znaczy to posiadać poznanie Boga, czyli nie mieć w sobie zawiści, być powściągliwym, łagodnym, hojnym na miarę sił, towarzyskim, nieskorym do sprzeczki i mającym takie cechy, które są w zgodzie z Bożą wolą.
// Pseudo-Antoni Wielki // wybór z I tomu Filokalii
// Pseudo-Antoni Wielki // wybór z I tomu Filokalii
środa, 1 listopada 2017
CHOROBA
Największą chorobą, zarazą i zgubą duszy jest nie znać Boga, który stworzył wszystko przez wzgląd na człowieka oraz dał mu umysł i rozum. Za sprawą tych darów człowiek wznosi się i łączy z Bogiem, rozumiejąc Go i sławiąc.
// Pseudo-Antoni Wielki // wybór z I tomu Filokalii
// Pseudo-Antoni Wielki // wybór z I tomu Filokalii
piątek, 20 października 2017
ASCEZA
Asceza – oczyszczenie z lęków i namiętności
Asceza polega na wystawieniu się na pewne braki w sposób kontrolowany po to, aby doświadczyć łaski Bożej. Okazuje się, że lęk np. przed postem jest tylko wyobrażeniowy. Człowiek potrafi żyć bez jedzenia przez dłuższy czas bez żadnych strat dla zdrowia, a wręcz przeciwnie bywa to dla organizmu zdrowe i oczyszczające. To samo odnosi się do pewnych rzeczy, do których obecnie jesteśmy przyzwyczajeni. Asceza od strony pozytywnej pozwala nam doświadczyć naszej wolności od mniemanych konieczności, jakie nosimy w swojej głowie, a także od fałszywych mniemań na temat własnej siły charakteru.
Fragment z książki ojca Włodzimierza Zatorskiego OSB Dar wolności a tajemnica nieprawości.
Asceza polega na wystawieniu się na pewne braki w sposób kontrolowany po to, aby doświadczyć łaski Bożej. Okazuje się, że lęk np. przed postem jest tylko wyobrażeniowy. Człowiek potrafi żyć bez jedzenia przez dłuższy czas bez żadnych strat dla zdrowia, a wręcz przeciwnie bywa to dla organizmu zdrowe i oczyszczające. To samo odnosi się do pewnych rzeczy, do których obecnie jesteśmy przyzwyczajeni. Asceza od strony pozytywnej pozwala nam doświadczyć naszej wolności od mniemanych konieczności, jakie nosimy w swojej głowie, a także od fałszywych mniemań na temat własnej siły charakteru.
Fragment z książki ojca Włodzimierza Zatorskiego OSB Dar wolności a tajemnica nieprawości.
poniedziałek, 16 października 2017
JAK ŻYĆ?
Poznaj praktyczne rady i wskazówki Ojców Pustyni
1(1089). Starzec zapytany, jaki powinien być mnich, odpowiedział: „Moim zdaniem: sam wobec Jedynego”.
2(1090). Tenże starzec zapytany przez kogoś: „Dlaczego przebywając na pustyni odczuwam lęk?”, odpowiedział: „Ponieważ wciąż żyjesz”.
3(1091). Zapytano starca, co trzeba robić, aby się zbawić. Starzec robił wtedy plecionkę z palmy i nie odrywając wzroku od pracy odpowiedział: „To, co widzisz”.
4. Starzec zapytany, dlaczego nigdy nie uległ zniechęceniu, odrzekł: „Każdego dnia spodziewam się śmierci”.
5(1092). Pytał ktoś starca: „Dlaczego często ulegam zniechęceniu?” Starzec odrzekł: „Jeszcze nie ujrzałeś końca”.
6(1093). Starzec zapytany, co jest istotą pracy mnicha, odparł: „Rozsądek”.
7(1094). Starzec zapytany: „Dlaczego dręczą mnie pokusy nieczyste?”, odparł: „Z powodu obfitości jedzenia i snu”.
8(1095). Starzec zapytany, co powinien czynić mnich, odrzekł: „Zajmować się wszystkim, co dobre i powstrzymywać się do wszystkiego, co złe”.
9(1096). Starcy mówili: „Modlitwa jest zwierciadłem mnicha”.
10(1097). Ci sami powiadali: „Nie ma nic gorszego niż obmowa”.
11(1097a). Mówili także: „Nigdy nie należy darzyć zaufaniem myśli”.
12(1098). Dodawali też: „Koroną mnicha jest pokora”.
13(1099). Twierdzili również: „Każdą myśl, która przychodzi do ciebie, pytaj: «Czy jesteś nasza, czy nieprzyjaciela?», a zawsze się przyzna”.
14(1100). Starcy powiadali: „Umysł jest jak źródło, jeżeli je pogłębiasz, staje się czyste. Jeśli zanieczyścisz, będzie zmącone”.
15(1101). Pewien starzec powiadał: „Wierzę, że Bóg nie jest niesprawiedliwy, aby wyzwalał nas z jednego więzienia, a wtrącał do innego”.
16(1102). Starzec powiedział: „Zadaj sobie gwałt we wszystkim. To jest droga Boża”.
17(1103). Starzec powiedział: „Nie należy wcześniej nic czynić, zanim nie zbadasz swego sumienia, czy to, co masz zamiar czynić, będzie ze względu na Boga”.
18(1104). Starzec powiedział: „Jeśli mnich modli się tylko wtedy, gdy staje do modlitwy, to nigdy się nie modli”.
19(1105). Starzec powiedział: „Spędziłem dwadzieścia lat walcząc z jedną myślą, by wszystkich ludzi widzieć jako jednego”.
20(1106). Starzec powiedział: „Ze wszystkich cnót największy jest rozsądek”.
21(1107). Starzec zapytany, w jaki sposób dusza nabywa pokory, odrzekł: „Rozważając wnikliwie jedynie własne zło”.
22(1108). Starzec powiedział: „Tak jak ziemi nigdy się nie obali, tak też pokora nie spadnie już niżej”.
23(1109). Starzec powiedział: „W tym, co mogłem osiągnąć, nigdy nie pozostałem w tyle”.
24(1110). Starzec powiedział: „Wstyd dla mnicha, gdy porzuca wszystko, co posiada, staje się dla Boga wygnańcem, a w końcu idzie na potępienie”.
25(1112). Starzec powiedział: „Pokolenie to nie żyje dniem dzisiejszym, lecz jutrem”.
26(1113). Starcy powiadali: „Dziełem naszym jest palić drewno”.
27(1114). Starzec powiedział: „Nie chciej być myślicielem”.
28(1115). Pokora ani się nie gniewa, ani nie pobudza do gniewu.
29(1116). Starzec powiedział także: „Właściwe przebywanie w celi gromadzi dobra”.
30(1117). Starzec powiedział: „Biada człowiekowi, gdy jego imię jest większe niż jego czyny”.
31(1118). Starzec powiedział: „Pewność siebie i śmiech podobne są do ognia pożerającego trzciny”.
32(1119). Starzec powiedział: „Kto dla Boga zadaje sobie gwałt, zrównany będzie z wyznawcą”.
33(1120). Tenże powiedział: „Jeśli ktoś dla Pana stanie się głupi, przez Pana będzie uznany za mądrego”.
34(1121). Starzec powiedział: „Człowiek, który ma ciągle śmierć przed oczami, pokona zniechęcenie”.
35(1122). Starzec powiedział: „Pan rozlicza człowieka z myśli, słów i uczynków”.
36(1123). Powiedział także: „Człowiekowi potrzeba: bojaźni przed sądem Bożym, znienawidzenia grzechów, umiłowania cnoty i ciągłej modlitwy do Pana. Jemu cześć, chwała i moc na wieki wieków. Amen”.
1(1089). Starzec zapytany, jaki powinien być mnich, odpowiedział: „Moim zdaniem: sam wobec Jedynego”.
2(1090). Tenże starzec zapytany przez kogoś: „Dlaczego przebywając na pustyni odczuwam lęk?”, odpowiedział: „Ponieważ wciąż żyjesz”.
3(1091). Zapytano starca, co trzeba robić, aby się zbawić. Starzec robił wtedy plecionkę z palmy i nie odrywając wzroku od pracy odpowiedział: „To, co widzisz”.
4. Starzec zapytany, dlaczego nigdy nie uległ zniechęceniu, odrzekł: „Każdego dnia spodziewam się śmierci”.
5(1092). Pytał ktoś starca: „Dlaczego często ulegam zniechęceniu?” Starzec odrzekł: „Jeszcze nie ujrzałeś końca”.
6(1093). Starzec zapytany, co jest istotą pracy mnicha, odparł: „Rozsądek”.
7(1094). Starzec zapytany: „Dlaczego dręczą mnie pokusy nieczyste?”, odparł: „Z powodu obfitości jedzenia i snu”.
8(1095). Starzec zapytany, co powinien czynić mnich, odrzekł: „Zajmować się wszystkim, co dobre i powstrzymywać się do wszystkiego, co złe”.
9(1096). Starcy mówili: „Modlitwa jest zwierciadłem mnicha”.
10(1097). Ci sami powiadali: „Nie ma nic gorszego niż obmowa”.
11(1097a). Mówili także: „Nigdy nie należy darzyć zaufaniem myśli”.
12(1098). Dodawali też: „Koroną mnicha jest pokora”.
13(1099). Twierdzili również: „Każdą myśl, która przychodzi do ciebie, pytaj: «Czy jesteś nasza, czy nieprzyjaciela?», a zawsze się przyzna”.
14(1100). Starcy powiadali: „Umysł jest jak źródło, jeżeli je pogłębiasz, staje się czyste. Jeśli zanieczyścisz, będzie zmącone”.
15(1101). Pewien starzec powiadał: „Wierzę, że Bóg nie jest niesprawiedliwy, aby wyzwalał nas z jednego więzienia, a wtrącał do innego”.
16(1102). Starzec powiedział: „Zadaj sobie gwałt we wszystkim. To jest droga Boża”.
17(1103). Starzec powiedział: „Nie należy wcześniej nic czynić, zanim nie zbadasz swego sumienia, czy to, co masz zamiar czynić, będzie ze względu na Boga”.
18(1104). Starzec powiedział: „Jeśli mnich modli się tylko wtedy, gdy staje do modlitwy, to nigdy się nie modli”.
19(1105). Starzec powiedział: „Spędziłem dwadzieścia lat walcząc z jedną myślą, by wszystkich ludzi widzieć jako jednego”.
20(1106). Starzec powiedział: „Ze wszystkich cnót największy jest rozsądek”.
21(1107). Starzec zapytany, w jaki sposób dusza nabywa pokory, odrzekł: „Rozważając wnikliwie jedynie własne zło”.
22(1108). Starzec powiedział: „Tak jak ziemi nigdy się nie obali, tak też pokora nie spadnie już niżej”.
23(1109). Starzec powiedział: „W tym, co mogłem osiągnąć, nigdy nie pozostałem w tyle”.
24(1110). Starzec powiedział: „Wstyd dla mnicha, gdy porzuca wszystko, co posiada, staje się dla Boga wygnańcem, a w końcu idzie na potępienie”.
25(1112). Starzec powiedział: „Pokolenie to nie żyje dniem dzisiejszym, lecz jutrem”.
26(1113). Starcy powiadali: „Dziełem naszym jest palić drewno”.
27(1114). Starzec powiedział: „Nie chciej być myślicielem”.
28(1115). Pokora ani się nie gniewa, ani nie pobudza do gniewu.
29(1116). Starzec powiedział także: „Właściwe przebywanie w celi gromadzi dobra”.
30(1117). Starzec powiedział: „Biada człowiekowi, gdy jego imię jest większe niż jego czyny”.
31(1118). Starzec powiedział: „Pewność siebie i śmiech podobne są do ognia pożerającego trzciny”.
32(1119). Starzec powiedział: „Kto dla Boga zadaje sobie gwałt, zrównany będzie z wyznawcą”.
33(1120). Tenże powiedział: „Jeśli ktoś dla Pana stanie się głupi, przez Pana będzie uznany za mądrego”.
34(1121). Starzec powiedział: „Człowiek, który ma ciągle śmierć przed oczami, pokona zniechęcenie”.
35(1122). Starzec powiedział: „Pan rozlicza człowieka z myśli, słów i uczynków”.
36(1123). Powiedział także: „Człowiekowi potrzeba: bojaźni przed sądem Bożym, znienawidzenia grzechów, umiłowania cnoty i ciągłej modlitwy do Pana. Jemu cześć, chwała i moc na wieki wieków. Amen”.
Subskrybuj:
Posty (Atom)